01-01-1970

Vers avond

Verslag VERS Avond: Call My Agent!

 “Wat doet een agent allemaal?” Met deze vraag opent de VERS Avond die in het teken staat van agentschappen. Het publiek wordt uitgenodigd de vraag via zijn mobiel te beantwoorden. De antwoorden lopen uiteen, van ‘contractonderhandelingen’ tot het ‘uitlaten van je hond’. Het belooft een leerzame avond te worden.


Te gast zijn drie agenten; Emma Onrust (mede-eigenaar van Features Creatives Management), Lammie Koster (mede-eigenaar van AIM Creative Management) en Benny Stroet (mede-eigenaar van Favor Talents). Drie bureaus met enigszins uiteenlopende rosters. Zo is AIM gespecialiseerd in het vertegenwoordigen van cinematografen, werkt Favor Talents puur met acteurs en heeft Features een breed scala aan cliënten zoals regisseurs, schrijvers, acteurs en presentatoren.

De moderator van vanavond is Jaap Peter Enderlé, die naast moderator en presentator ook vooral scenarioschrijver is en zelf ook ervaring heeft met agenten. Hij pakt de eerder gestelde vraag erbij; ‘Wat doet een agent allemaal?’ Enkele antwoorden spreken voor zich; ‘Agenda bijhouden’, ‘Afspraken inplannen’, ‘Contractonderhandelingen’. Jaap Peter merkt op dat er ook twee gekscherende opties tussen zitten, zoals ‘Je hond uitlaten’. Toch geeft Benny aan dat hij dat weleens gedaan heeft. “Eén keertje maar hoor, bij hoge uitzondering. We waren bij een cliënt thuis die plots snel weg moest en toen kwam het zo uit.” De gasten geven aan dat ondersteunende taken rondom contracten en zakelijke afspraken toch echt de norm zijn, hoewel de band met hun cliënten soms dusdanig goed is dat de grens tussen zakelijk en vriendschappelijk wat vaag wordt.

Andere taken die dagelijks voorkomen zijn het behandelen van aanvragen, scripts lezen, véél telefoontjes plegen, mediatrainingen geven en onderhandelen. De moderator vraagt of onderhandelen leuk is om te doen. “Ondertussen wel ja”, antwoordt Lammie. “Onderhandelen is ook een beetje een sport, je gaat echter niet helemaal los in onderhandelingen, want het gaat regelmatig om bekenden waar je vaker mee werkt. Het blijft toch een klein wereldje”. 

Jaap Peter vraagt de gasten wat de karaktereigenschappen van een goede agent zijn. “Dienstbaar” zegt Emma. “Je moet makkelijk excuses aan kunnen bieden, soms de klappen opvangen voor je cliënt. Het komt weleens voor dat een cliënt ergens te laat is, dan bel ik die partij op en zeg ik dat ik het verkeerd in de agenda heb gezet. Ik heb er geen moeite mee om mijn excuses voor zoiets aan te bieden als het in het belang van mijn cliënt is.” Benny beaamt dit: “Ik vind het niet erg als een producent mij een klootzak vindt, zolang ze mijn acteur maar fantastisch vinden.” Ook Lammie bevestigt het dienstbare karakter van de agent. “Wij staan zelf nooit in de schijnwerpers of op de rode loper. Het hoogst haalbare voor ons is een bedankje wanneer iemand een prijs heeft gewonnen. Emma is het hier mee eens, maar; “Een agent is wel uitgesproken. Je moet prominent aanwezig kunnen zijn om strategisch mee te denken.”
 
“Ik vind het niet erg als een producent mij een klootzak vindt, zolang ze mijn acteur maar fantastisch vinden.”
 
Er wordt de gasten een stelling toegeworpen; ‘een maker die zichzelf serieus neemt moét een agent nemen.’ De gasten op het podium vinden dat eigenlijk niet. “Maar als je juridisch niet per se onderlegd bent kan het wel belangrijk zijn”, zegt Emma. Lammie knikt instemmend; “Het is altijd fijn als je weet waar je naartoe gaat, waar je over vijf á tien jaar wilt zijn en dat er iemand is die je daar scherp op houdt.” En waar laat je je als agent dan absoluut gelden en waar niet? “Wanneer een cliënt een grens over gaat, bijvoorbeeld als je lucht krijgt van MeToo-achtige praktijken of iemand privé-castings houdt.” zegt Emma stellig. “Maar niet als een cliënt het simpelweg niet met je eens is, want uiteindelijk ben je er voor je cliënt.” Benny voegt nog toe; “als iemand continue afwijkende keuzes maakt wordt het wel minder leuk.”

De bureaus van Emma, Lammie en Benny vertegenwoordigen diverse creatieven, maar hoe vorm je zo’n stal van cliënten eigenlijk? Alle drie de agenten geven aan dat zoiets vrij organisch gebeurt. Lammie; “Zo’n groep ontstaat gewoon, maar iemand moet er wel bij passen. Een vreemde eend in de bijt is lastiger weg te zetten. Het is ook belangrijk dat ik iemand écht aardig vind, dat ik met iemand door een deur kan.” Benny doet daar een poëtisch schepje bovenop; “Het gaat er ook niet zozeer om of iemand goed of slecht is, maar of je artistiek verliefd bent op iemands werk.” Ook bij Emma gaat het aantrekken van cliënten min of meer vanzelf. “Wij hoeven er eigenlijk niet zo veel voor te doen. Vrienden van cliënten benaderen ons omdat ‘Piet’ bij ons zo tevreden is. Daarom moet ik mijn werk ook zo goed doen. Uiteindelijk is een klik het belangrijkst, dus geen kille, meedogenloze ‘Ari Gold’-praktijken. Ik wil vooral mooie dingen maken met leuke mensen.”
 
“Ik wil vooral mooie dingen maken met leuke mensen.”
 
Vanuit het publiek de vraag of een cliënt ook met meerdere agenten kan werken, of verwacht een agent exclusiviteit? “Ja, in Nederland is een agent, of het management, exclusief. Als iemand in het buitenland wil gaan werken, ga je misschien wel samenwerken met een lokale agent die de markt goed kent” zegt Emma.”. Het publiek dat vanavond naar VondelCS is gekomen bestaat veelal uit nieuwe makers, dus nog een belangrijke vraag die naar voren komt: ‘Wat is een goed moment om met een agent te gaan praten?’. “Een scenarist die nog niks geschreven heeft, heeft ook geen agent nodig. Wanneer je als acteur nog geen werk hebt moet je een castingbureau of een regisseur benaderen, niet een agent. Pas als je het lastig vindt complexe contracten te begrijpen, of meerdere klussen tegelijk in te plannen, hoef je een agent te overwegen. Dan is het goed dat er iemand met je meekijkt, naar de contracten en je rechten”, aldus Emma.

Begeleid door een enthousiast applaus uit de zaal sluit Jaap Peter de avond af en bedankt de gasten. Na afloop vraag ik de agenten wat ze ervan vonden dat ze nu wél eens een avond in de schijnwerpers stonden. Benny lacht; “Het is leuk om de materie te delen met andere mensen dan je cliënten. Die felle lamp in je gezicht neem je dan maar voor lief”. Emma deelt deze mening, maar benadrukt; “het is aandacht voor het vak, niet voor mijzelf.”


v.l.n.r.: Emma Onrust, Lammie Koster, Benny Stroet en moderator Jaap Peter Enderlé



Terwijl de eerste mensen zich richting de bar begeven, grijpen anderen hun kans om een-op-een vragen te stellen aan de agenten. Er wordt nog lang nabesproken en de sfeer is goed. Wanneer de agenten na ongeveer een uur napraten een voor een naar huis gaan, zeggen ze ook uitgebreid gedag tegen elkaar. Ze zijn erg hartelijk zelfs, mijlenver van enige gelijkenis met Hollywood karikatuur en bekendste fictieve agent Ari Gold. “Die zijn er wel in Nederland, maar niet veel” zegt Emma. “Op de lange termijn houden die dat ook niet vol. Je wilt het beste voor je cliënten. De sfeer en de omgang is soms tegen het familiale aan, dus dan handel je daar ook naar”. Ze sluit af met misschien wel het meest opvallende advies van de avond; “je moet ook niet meteen ‘ja’ zeggen tegen de eerste agent die je spreekt, ook niet tegen ons. Je moet er meerdere spreken en bepalen wie voor jou de beste fit is. Het moet goed voelen, juist omdat je als het ware een familie binnenstapt.”

Tekst en beeld: Leon van Klink

 

 

01-01-1970

Vers avond

VERS Avond: Call my Agent! »
12-01-2020

Vers avond

VERS Avond: Sounds Good! »

VERS VOLGEN

     

SCHRIJF JE IN
VOOR DE NIEUWSBRIEF